Suplementy
Suplementy, witaminy i minerały — od kreatyny i kolagenu po witaminę D3 i magnez — z dawkowaniem i suplementacją opartą na dowodach.
Kreatyna
Jeden z najlepiej przebadanych suplementów na świecie — wspiera siłę, masę mięśniową i, według nowszych badań, funkcje poznawcze.
Kolagen
Peptydy kolagenowe bywają stosowane wspomagająco w kontekście elastyczności skóry i komfortu stawów — dowody są obiecujące, lecz wciąż ograniczone.
Witamina D3
Funkcjonalnie działa jak hormon steroidowy — niedobory są powszechne w Polsce, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym.
Magnez
Kofaktor ponad 300 reakcji enzymatycznych — kluczowy dla funkcji nerwowo-mięśniowej, snu i gospodarki energetycznej.
Cynk
Mikroelement niezbędny do pracy ponad 300 enzymów w organizmie — jego niedobór, częstszy niż się powszechnie sądzi, wpływa na odporność, gojenie ran i gospodarkę hormonalną.
Kwasy tłuszczowe omega-3
Wielonienasycone kwasy tłuszczowe EPA i DHA mają jedną z najsolidniejszych baz dowodowych wśród suplementów kardiometabolicznych — ale efekt silnie zależy od wyjściowego poziomu we krwi, nie od samej dawki na etykiecie.
Żelazo
Pierwiastek śladowy, bez którego krew fizycznie nie może przenosić tlenu — a mimo to jeden z najczęściej i najgorzej suplementowanych mikroelementów, bo forma, pora przyjęcia i to, co zjemy obok tabletki, decydują o wchłanianiu silniej niż sama dawka.
Witamina B12
Jedyna witamina, którą organizm potrafi magazynować w wątrobie na zapas nawet kilku lat — a mimo to jej niedobór bywa mylony z demencją, depresją czy zwykłym zmęczeniem, bo zmiany neurologiczne potrafią wyprzedzić o lata jakiekolwiek odchylenie w zwykłej morfologii krwi.
Niacynamid (nikotynamid)
Rzadki przykład składnika, który naprawdę przeciera dwa zupełnie różne światy: jako witamina B3 doustnie zapobiega pelagrze i jest prekursorem NAD+, a jako składnik kremów reguluje wydzielanie sebum, wzmacnia barierę skórną i rozjaśnia przebarwienia — z realnymi, choć różnej jakości, badaniami klinicznymi po obu stronach.
Ksylitol a zdrowie zębów
Słodzik, którego bakterie wywołujące próchnicę nie są w stanie efektywnie fermentować — w przeciwieństwie do cukru, ksylitol może ograniczać ich namnażanie i przyczepność do szkliwa, co od dekad bada się jako praktyczny element profilaktyki stomatologicznej, choć jakość i jednoznaczność tych dowodów bywa w popularnych artykułach znacznie przesadzana.