#autofagia

Post przerywany (Intermittent Fasting)

Protokół żywieniowy oparty na cyklach jedzenia i postu, np. 16:8 — dowody są solidne dla redukcji masy ciała, mniej jednoznaczne dla efektów niezależnych od deficytu kalorycznego.

Autofagia

Wewnątrzkomórkowy proces 'sprzątania' uszkodzonych białek i organelli, za którego odkrycie mechanizmów przyznano Nagrodę Nobla — jeden z kluczowych mechanizmów badanych w kontekście spowolnienia starzenia.

Proteostaza

Zdolność komórki do utrzymania równowagi między produkcją, prawidłowym fałdowaniem a degradacją białek — sieć mechanizmów, której wydolność spada z wiekiem i jest badana jako jeden z fundamentalnych filarów starzenia komórkowego.

TFEB

Czynnik transkrypcyjny TFEB działa jak główny wyłącznik-włącznik dla autofagii i produkcji nowych lizosomów w komórce — jeden z najlepiej scharakteryzowanych molekularnych węzłów łączących te dwa procesy, badany jako potencjalny cel interwencji w starzeniu.

Zdrowie lizosomów

Lizosomy — 'centra recyklingu' komórki — z wiekiem gromadzą nieprzetworzone resztki i tracą wydolność, co coraz częściej opisuje się jako jeden z fundamentalnych, wspólnych mianowników starzenia komórkowego i potencjalny cel przyszłych interwencji.

Mitofagia

Selektywna forma autofagii, w której komórka rozpoznaje i usuwa wyłącznie uszkodzone, dysfunkcyjne mitochondria — mechanizm kontroli jakości mitochondrialnej, którego sprawność spada z wiekiem i jest badana w kontekście chorób neurodegeneracyjnych.

Spermidyna a autofagia: co pokazują badania na zwierzętach i pierwsze próby u ludzi?

Spermidyna to naturalna poliamina, obecna w każdej komórce naszego organizmu, której poziom systematycznie spada z wiekiem. To jeden z niewielu naturalnych związków, dla którego istnieje realny, powtórzony mechanistyczny dowód aktywacji autofagii oraz duże badanie obserwacyjne wiążące wyższe spożycie z niższą śmiertelnością. Ale to też dobry przykład na to, jak obiecujący wynik małej próby pilotażowej u ludzi (30 osób) nie potwierdził się w większym, lepiej zaprojektowanym badaniu (100 osób) tego samego zespołu. Sprawdzamy dokładnie, co pokazały poszczególne badania i gdzie leżą granice tego, co wiemy.

9 września 2026

Post wydłużony 72h i dłużej: co naprawdę dzieje się w organizmie i jak przerwać go bezpiecznie

Post trwający 72 godziny i dłużej to zupełnie inna kategoria niż popularny protokół 16:8 opisywany w naszym wpisie o poście przerywanym — to poziom ketozy, mobilizacji zapasów i, przede wszystkim, poziom ryzyka, który wymaga innego podejścia do bezpieczeństwa. Najważniejszy, najczęściej niedoceniany element tego ryzyka nie pojawia się podczas samego postu, a dopiero po nim: zespół ponownego odżywienia (refeeding syndrome), dobrze opisane w medycynie, potencjalnie śmiertelne powikłanie powrotu do jedzenia po dłuższym okresie niedojadania.

12 października 2026