Proteostaza

Autofagia

Wewnątrzkomórkowy proces 'sprzątania' uszkodzonych białek i organelli, za którego odkrycie mechanizmów przyznano Nagrodę Nobla — jeden z kluczowych mechanizmów badanych w kontekście spowolnienia starzenia.

UPRmt

Mitochondrialna odpowiedź na obecność niesfałdowanych białek (UPRmt) to wewnątrzkomórkowy program naprawczy chroniący mitochondria przed stresem — u organizmów modelowych wiązany z wydłużeniem życia, choć zależność ta okazała się bardziej złożona niż początkowo sądzono.

TFEB

Czynnik transkrypcyjny TFEB działa jak główny wyłącznik-włącznik dla autofagii i produkcji nowych lizosomów w komórce — jeden z najlepiej scharakteryzowanych molekularnych węzłów łączących te dwa procesy, badany jako potencjalny cel interwencji w starzeniu.

Zdrowie lizosomów

Lizosomy — 'centra recyklingu' komórki — z wiekiem gromadzą nieprzetworzone resztki i tracą wydolność, co coraz częściej opisuje się jako jeden z fundamentalnych, wspólnych mianowników starzenia komórkowego i potencjalny cel przyszłych interwencji.

Mitofagia

Selektywna forma autofagii, w której komórka rozpoznaje i usuwa wyłącznie uszkodzone, dysfunkcyjne mitochondria — mechanizm kontroli jakości mitochondrialnej, którego sprawność spada z wiekiem i jest badana w kontekście chorób neurodegeneracyjnych.

Inflammaging

Przewlekłe, niskonasilone, ogólnoustrojowe zapalenie towarzyszące starzeniu nawet bez czynnej infekcji — termin ukuty w 2000 roku przez Claudio Franceschiego, dziś uznawany za jeden z fundamentalnych mechanizmów łączących starzenie z chorobami wieku podeszłego.

Post przerywany 16:8 czy 5:2 — które okno żywieniowe wybrać

Post przerywany doczekał się dziesiątek wariantów, ale dwa protokoły zdominowały publiczną wyobraźnię: codzienne, ograniczone okno żywieniowe 16:8 oraz cykliczne, mocniejsze ograniczenie kaloryczne w metodzie 5:2. Ten przewodnik porównuje oba podejścia na podstawie realnych badań klinicznych, pokazując, że wybór między nimi rzadko sprowadza się do tego, który jest „lepszy” — a częściej do tego, który da się utrzymać w praktyce przez dłużej niż kilka tygodni.

3 września 2026

Spermidyna a autofagia: co pokazują badania na zwierzętach i pierwsze próby u ludzi?

Spermidyna to naturalna poliamina, obecna w każdej komórce naszego organizmu, której poziom systematycznie spada z wiekiem. To jeden z niewielu naturalnych związków, dla którego istnieje realny, powtórzony mechanistyczny dowód aktywacji autofagii oraz duże badanie obserwacyjne wiążące wyższe spożycie z niższą śmiertelnością. Ale to też dobry przykład na to, jak obiecujący wynik małej próby pilotażowej u ludzi (30 osób) nie potwierdził się w większym, lepiej zaprojektowanym badaniu (100 osób) tego samego zespołu. Sprawdzamy dokładnie, co pokazały poszczególne badania i gdzie leżą granice tego, co wiemy.

9 września 2026

Fisetyna jako senolityk: co pokazało badanie na myszach i gdzie są dziś badania u ludzi?

Fisetyna to flawonoid obecny w truskawkach, jabłkach i cebuli, który w 2018 roku trafił na czołówki portali o długowieczności jako najsilniejszy z przebadanych naturalnych senolityków — związek, który selektywnie usuwa komórki starzejące się (senescentne). Wynik na myszach był realnie mocny: wydłużenie życia i redukcja markerów starzenia w wielu tkankach. Problem w tym, że od tego badania do dziś minęło kilka lat, a badania kliniczne u ludzi są wciąż na etapie pilotażowych prób bezpieczeństwa, nie potwierdzonej skuteczności. Sprawdzamy dokładnie, co wiadomo, a co jest wciąż tylko obiecującą hipotezą.

9 września 2026

Kwercetyna jako senolityk: co pokazują pierwsze badania kombinacji dasatynib + kwercetyna u ludzi?

Kwercetyna, ten sam flawonoid, który we wcześniejszym wpisie opisywaliśmy w kontekście alergicznego nieżytu nosa, ma w biologii starzenia zupełnie inną, znacznie bardziej eksperymentalną rolę: jako część kombinacji z lekiem onkologicznym dasatynibem (protokół "D+Q"), badanej jako senolityk — substancja selektywnie usuwająca komórki starzejące się. To pierwsza para związków senolitycznych, dla której opublikowano realne dane pokazujące redukcję komórek senescentnych u ludzi, nie tylko u zwierząt. Sprawdzamy dokładnie, co wykazały te pierwsze badania kliniczne, jaką rolę w nich odgrywa faktycznie sama kwercetyna, i gdzie leżą granice tych danych.

9 września 2026

Dasatynib i kwercetyna (D+Q): dlaczego połączono lek onkologiczny z flawonoidem i co to naprawdę daje

Protokół D+Q — dasatynib, lek onkologiczny stosowany w przewlekłej białaczce szpikowej, w połączeniu z kwercetyną, powszechnie dostępnym flawonoidem — jest dziś najlepiej przebadaną parą związków senolitycznych u ludzi. W naszych wcześniejszych artykułach o fisetynie i o kwercetynie jako senolitykach opisywaliśmy te same badania pilotażowe z innej perspektywy. Tu skupiamy się na pytaniu, które w nich pomijaliśmy: dlaczego akurat dasatynib, lek z realną, nietrywialną toksycznością, stał się partnerem kwercetyny, i co oznacza logika dawkowania "hit-and-run", na której cały protokół się opiera.

10 października 2026